Coś nowego?

-
Chodzi za mną nowa historia. Na razie mam tylko zarys, więc potrzebuję trochę czasu na pisanie. Zmykam więc. Zauważyłam, że robienie sobie krótkich przerw w maratonie publikacji dobrze mi robi na inspirację do pisania.
Postaram się wrócić z nową zawartością w okolicach następnego poniedziałku. Bądźcie cierpliwi. Jak już kiedyś pisałam - każde źródło kiedyś wysycha... Teraz muszę zadbać o ponowne napełnienie tej studni.
Mam nadzieję, że póki co podobają Wam się moje opowiadania.
W oczekiwaniu na nowe - serdecznie zapraszam do lektury dotychczasowych opowiadań.

LK.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne:

Ta Noc - cz.18

-
(18) – Mistrz Miraculów Wezwani w środku nocy policjanci nie kryli zdumienia na widok superbohaterów, o których odejściu było przecież głośno trzy lata temu. Lila zimnym tonem odmówiła współpracy, dodając z wściekłością, żeby wszyscy poszli w diabły. Wyśmiała zarzuty Biedronki i Czarnego Kota, a następnie zamilkła na dobre. Policja zebrała zeznania pozostałych uczestników walki, spisała także doniesienie o porwaniu, a następnie odjechała w stronę aresztu wraz z przestępczynią. – I co teraz? – spytała Alya, wciąż we wcieleniu Lisicy. – Czas przepytać Wayzza… – westchnęła Biedronka. – Musimy znaleźć Mistrza Fu! Nie wiadomo, gdzie ta sadystka go trzymała… Nino? – zwróciła się do przyjaciela, który w kapturze ukrył kwami, zanim pojawili się policjanci. – Możesz już wyjść, mały żółwiu… – Chłopak uśmiechnął się do stworzonka schowanego tuż przy jego policzku. – Strasznie jest roztrzęsiony… Może byśmy coś mu dali do zjedzenia, czy co… – Zejdźmy z widoku – zaproponował Czarny Kot. – Będziemy s...
Czytaj więcej

Pisać czy promować?

-
Dzisiaj namaluję Wam słowami taki obrazek: Stoję na rozstaju dróg. Jedna z nich prowadzi do pisania kontynuacji "Przeczuć" - czasami nią podążam, ale nie zapuszczam się zbyt daleko, jakbym się bała, że zaniedbam spacerowanie tą drugą ścieżką, która prowadzi do budowania obecności Leny Klimki w świecie czytelniczym. Pomiędzy tymi drogami rozciąga się ogromna łąka, na której spędzam całe godziny, zbierając kwiaty, a raczej obserwując pewne biedronki ganiane przez czarne koty... I tu nasuwa się moje pytanie. Bo choć ten obrazek wyszedł mi dość malowniczy, zdaję sobie sprawę, że nie mogę znajdować się w trzech miejscach na raz... Jak znaleźć balans? Paradoks obecnej sytuacji polega na tym, że najprzyjemniej spędza mi się czas na łące. Tu mam grono przyjaciół, którzy przyglądają się wraz ze mną biedronkom i kotom. To oni dają najwięcej wsparcia, oni czytają, oni pytają, czy jeszcze żyję, jeśli nie publikowałam np. przez miesiąc... Ale Lena Klimka ma pewne zobowiąz...
Czytaj więcej

To tylko pozory - cz.14

-
(14) - W labiryncie Marinette zatrzymała się przy pierwszym skrzyżowaniu w labiryncie i odwróciła w stronę Adriena. Wyjęła telefon i poleciła mu zrobić to samo. - Zasady są proste – powiedziała. – Wysyłam ci pytanie, na które można odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Jeśli odpowiesz „tak”, to idziesz w prawo. Jeśli „nie”, idziesz w lewo. - Skąd będę wiedział, że odpowiedziałem dobrze? - Pójdę za tobą, jeśli to będzie dobra odpowiedź. - To zbyt łatwe. Po dwóch krokach będę wiedział, czy odpowiedziałem dobrze. - Nie. Bo ja ruszę dopiero, kiedy dojdziesz do następnego rozstaja. Jeśli nie przyjdę do ciebie, będziesz musiał zawrócić. - Brzmi ciekawie. Dobra. Zaczynajmy! - Dobrze… - szepnęła i szybko napisała coś na komunikatorze. Adrien zerknął na powiadomienie. „Czy lubię zwierzęta?” Poważnie? Pytała o coś tak banalnego? Na pewno lubiła zwierzęta! Wczoraj wymyślała mu zwierzęce przezwisko. Nawet ośmieliłby się zaryzykować stwierdzenie, że jej ulubionymi zwierzętami są… Koty… ...
Czytaj więcej

Miraculum FanFiction: Troublemaker cz. 2

-
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, życzę Wam wszystkiego dobrego! I w prezencie - mała (kolejna moja wersja...) Scena Balkonowa. A co tam! Póki mi twórcy serialu nie rozwieją inspiracji... Miłego czytania! I Wesołych Świąt! L.K. Marinette siedziała w swoim pokoju. Już nie miała siły płakać. Ileż można wylać z siebie łez przez tyle dni?! Teraz siedziała otępiała, z zapuchniętymi od płaczu oczami, głucha na słowa pocieszenia Tikki. Powtarzała sobie w kółko, że sama jest sobie winna. To kiedyś musiało się skończyć kompletną porażką. Już nigdy nie pokaże się ludziom na oczy! Nagle usłyszała jakieś dźwięki na balkonie. Jakby coś na niego upadło. Zerwała się przestraszona i wybiegła na górę. Zastygła w drzwiach zaskoczona. Na balkonie stał Czarny Kot. I to jakiś dziwny Czarny Kot. Nie stał w żadnej ze swoich nonszalanckich póz. Nie. Dzisiaj był… zatroskany? Spojrzał na nią smutno. Tak, ślady płaczu były aż nazbyt widoczne. Biedna Marinette! - Czarny… Kocie… - wyszeptała w zdumieni...
Czytaj więcej

Ta Noc - cz.19

-
(19) – Świt – Już świta… – szepnęła z żalem Biedronka. Siedziała na szczycie wieży Eiffla z Czarnym Kotem przy boku i lustrowała Paryż, jakby na nowo witając się z miastem oddanym im pod opiekę. Na wschodzie pojawiła się już jaśniejsza linia wskazująca na zbliżający się poranek. To by było na tyle, jeśli chodzi o ich specjalną noc. – Tak… – przytaknął jej Czarny Kot i w jego głosie też pobrzmiewał żal. Objął dziewczynę, a ona położyła głowę na jego ramieniu. Dopiero co skończyli swoje superbohaterskie obowiązki i poczuli, jak potwornie byli zmęczeni wydarzeniami, które miały miejsce tej nocy. Mistrz Fu został nakarmiony i odtransportowany do Marianne, która mimo późnej pory czekała na wieści o uratowaniu ukochanego. Wpuściła ich od razu i zajęła się Wangiem, zapewniając młodych, że poradzi sobie sama i mogą sobie iść. Przed odejściem Alya i Nino upewnili się jeszcze czy mogli zatrzymać swoje nowe Miracula, a kiedy Strażnik dał im swoje pozwolenie, czym prędzej wrócili do siebie, żegnaj...
Czytaj więcej